1. Typy tekstur według sposobu tworzenia i zastosowania
- Tekstury bitmapowe (rasterowe): Najpopularniejsze – to zdjęcia rzeczywistych powierzchni (np. drewna, tkaniny). Są bezszwowe (seamless), aby nie widać było połączeń przy powtarzaniu na dużych płaszczyznach.
- Tekstury proceduralne: Generowane programowo (np. wzory marmuru, chmury, szachownica). Nie wymagają plików graficznych, są elastyczne i nie mają szwów.
- Tekstury PBR (Physically Based Rendering): Najnowszy standard dla realistycznych wizualizacji. Składają się z kilku map:
- Diffuse/Albedo: Podstawowy kolor materiału.
- Normal: Symuluje nierówności powierzchni (np. słoje drewna) bez zmiany geometrii.
- Roughness/Glossiness: Określa chropowatość (matowe vs. błyszczące).
- Specular/Metallic: Kontroluje odbicia i metaliczność.
- Displacement/Bump: Dodaje prawdziwą głębię lub symuluje wypukłości.
- Ambient Occlusion: Cienie w zagłębieniach.
2. Rodzaje tekstur według symulowanego materiału
W wizualizacjach wnętrz najczęściej używa się tekstur imitujących codzienne materiały. Oto najpopularniejsze:
- Drewno: Podłogi, meble, panele. Różne gatunki (dąb, sosna) z widocznymi słojami i fakturą.
- Tkaniny i tekstylia: Tapicerka sof, zasłony, dywany. Miękkie, z widocznymi włóknami (np. welur, len, bouclé).
- Metal: Blaty, armatura, elementy dekoracyjne. Błyszczące, z odbiciami (stal nierdzewna, miedź, złoto).
- Płytki i ceramika: Podłogi łazienkowe, kuchenne. Marmur, trawertyn, mozaiki – często z fugami.
- Beton i tynk: Ściany industrialne, surowe wykończenia. Chropowate, z porami.
- Kamień naturalny: Blaty, ściany (granit, piaskowiec).
- Szkło i lustra: Okna, drzwi – przezroczyste lub odbijające.
- Inne: Skóra, farby ścienne, tapety, rośliny (dla naturalności).
